Warianty obróbki metalu – twardnienie

Jakikolwiek materiał, w tym też metale oraz wyroby stalowe bez najmniejszego kłopotu można poddać różnym rodzajom obróbki. Są w stanie to być formy mechaniczne, cieplne, chemiczne oraz dużo innych. Prawdopodobnie większość z nas przynajmniej raz w życiu dokonywała pewnych prac przy produktach metalowych, każda z nich jest swego typu obróbką.

Wśród mechanicznych, najbardziej legendarnym jest naturalnie skrawanie, czyli cięcie pozwalające zdobyć materiał o określonych i niezbędnych nam wymiarach. Do tego dochodzi również szlifowanie, wiercenie, gięcie, frezowanie, wytaczanie oraz wiele innych. Pod względem syntetycznym w najwyższym stopniu powszechną formą jest hartowanie pozwalające uzyskać jeszcze lepsze właściwości i wytrzymałość na dużo składników zewnętrznych i działanie przeróżnych sił fizycznych. Do obróbki należy zakwalifikować również zagruntowanie i malowanie, dające solidność na korozję i zabezpieczające przed najgorszym akceptowalnym faktem, inaczej rdzą.

Każdy proces niezależnie czy mechaniczny, fizyczny, chemiczny czy też inny określany jest mianem obróbki stali, bo dzięki temu zmienia ona swój kształt, parametry i ogólny wygląd zewnętrzny – znacznie więcej na Energoel. Najistotniejszym procesem chemicznym występującym podczas obróbki stai jest oczywiście hartowanie. Ma prawo dotyczyć ono nie tylko tego rodzaju materiału, ponieważ niezwykle często słyszymy również o hartowanym szkle lub innych wyrobach.

Wykonuje się go zwłaszcza przez wzgląd na pozyskiwanie materiałów o jak wysokiej odporności na działanie wszystkich składników fizycznych, takich jak siły dynamiczne i statyczne oraz mechanicznych. Po ukończeniu tego etapu obróbki, żadne siły nie są w stanie zniszczyć całkowicie danego materiału, a w szczególności stali. Jest parę metod stosowania tego rodzaju procesu, a są to zazwyczaj: powszechne, stopniowe, izotermiczne, powierzchniowe (płomieniowe, indukcyjne, kąpielowe, ślepe, laserowe, kontaktowe, elektrolityczne, impulsowe).

Ogólna norma hartowania polega na wykonywaniu dwóch następujących niedługo po sobie czynności. Główną jest potrzebne rozgrzanie stali do temperatury wynoszącej powyżej 700 stopni oraz utrzymywanie jej przez ustaloną długość czasu. Po takim wygrzaniu ma obowiązek nastąpić jak najszybsze schłodzenie, żeby nie powstały niepotrzebne tlenki mogące odmienić właściwości materiału.br>